پسمل مامانی و بابایی

شب مبعث برای من و بابا شب خاصیه، شب پیوند زندگیه مشترکمون، هیچ باورمون نمیشد که در سومین سالگرد ازدواجمون تو هم کنارمون باشی... روز مبعث دایی حسن و زندایی صبا پیشنهاد باغ آقا داییه زندایی صبا رو دادن، ما هم استقبال کردیم، خیلی خوش گذشت ولی جای بابا جون مهدی و دایی هادی خیلی خالی بود، از اونجائیکه باباجون مهدی خیلی مهربونه و می خواست که خوشیه ما کامل بشه آخر شب خودشو بهمون رسوند،ولی دسترسی به دایی هادی امکانپذیر نبود... خوب میدونی که مامان ندای شما عاشق عکس انداختنه، ولی عکس در طبیعت و محیط باز و خیلی بیشتر دوست داره، پس جای تعجب نداره که این پست پروپیمون عکس داره... تقدیم با عشق به پسر گلم...   اینم ...

معلوم شد که تب پنج شنبه مال دندونای نازت بوده، اونم نه یکی ، دو تا مروارید نانازی، دیگه وقتش شد که آش دندونی برات درست کنیم عزیزم، مبارکه مبارک، خیلی خوشحالم... ...

عصر جمعه بابا جون پیشنهاد داد بریم پارک، با مامان جون و خاله ها رفتیم پارک... باباجون مهدی و ابوالفضل اولین نوه ی خاندان این عکسها قبل از خواب ازت انداخته شده، واسه ی همین خسته ای... ...

٥شنبه شب از ساعتهای 7 تبت شروع شد، نگران شدیم، با پاشویه سعی کردم تبتو پایین بیارم، حس کردم دندون بالایی جلو سمت چپ نیش زده، واسه ی کنترل تبت در طول شب بابایی پیشنهاد داد بریم خونه ی مامان جون... انگار خیلی سخت دندون در میاری، الان تب نداری، هی دندون نیش زده شده نمایان میشه و بعد از ساعاتی اثری ازش پیدا نیست، موندم پسرم با دندون شده یا نه؟ براش آش دندونی درست کنیم یا نه؟ خلاصه من موندم و دندون شما... مامان جون به خاطر حضور شما خیلی از وسایلهاشونو جابه جا کرده که باعث صدمه زدن به شما نشه... اینجا هم خواستم گوشه ای از سرگرم شدنت خونه ی مامان جون و به تصویر بکشم... سعی پسری در بلند شدن با صندلی چرخدار... ...

کوچولو مثل خودت... ...

ورود به ده ماهگیتو در سفر بودیم نشد برات پست تبریک بذارم، امروز عزیز دلم 313 روزه شدی و این روز و بهت تبریک میگم... 313 روز از قشنگترین و زیباترین و شیرینترین روزهای زندگیمو در کنارت بودم، اینو بدون که مامان با تو خیلی خوشحاله و خدا رو شکر می کنه... 91.3.8 اولین بار که با صدا بوسیدی، به سمت عمه فهیمه رفتی و چند بار بوسیدیش... 91.3.9 اولین بار که تنها بردمت حموم، خیلی کیف داد... 91.3.9 اولین باری که متوجه نه نه گفتنات در مقابل چیزهایی که نمی خواستی شدم... این چند روز تمام توجه ی منو می خوای، تمام حضور منو، یه جورایی مامانی شدی، هر جا باشم هستی، دیگه نمی تونم به راحتی با تلفن صحبت کنم، به راحتی به نت سر بزنم، به راحتی...

پسری در حال بازی ... ... نشستن بر روی صندلی به روایت تصویر... و این هم خانه در این روزها ... ...

جمعه، نوزدهم خردادماه، دخترعمه م مریم، ناهار دعوتمون کرد, مناسبت مهمونی دیدار تازه کردن با بهجت جون و گل دخترش ویستای عزیز بود که دلمون حسابی براشون تنگ شده بوداین مهمونی به شما حسابی خوش گذشت،  کلی هم بازی داشتی که باهاشون سرگرم شدی ...  آخرین باری که بهجت اومدن ایران شما تو دل مامان بودی...تو این مدت با وبلاگ ویستا جون باهاشون ارتباط داشتیم, http://vistamehr.blogfa.com/ , از چپ به راست:ویستا جون، ابوالفضلم، رادین عزیزم، محیای گل رادین جون و خیلی دوست داشتم ببینم... اینم محبت ویستا جون ابوالفضل تازه از خواب بیدار شده ی مامان ویستا: این ...

شنبه 13خرداد با خانواده ی عمو حافظ رفتیم  سفر ، تالش و نواحی اطراف... کمی حال ندار بودی و واسه همین زیاد تمایل به سفر نداشتم ... با هدیه دختر عموت حسابی بهت خوش گذشت و از دیدن حامد پسر عموت ذوق می کردی، بین راه به اندازه ای آب خوردی که صبح یکشنبه پف کرده بیدار شدی... یکشنبه رفتیم ییلاق، جاده ی توریستی اسالم خلخال ،خیلی خوش گذشت، دیدن دشتهای شقایق  فوق العاده بود، ولی اعصابم خرد شد، متاسفانه مردم بی خردانه شقایقها رو چیده بودن و برای تزیین ماشینهاشون استفاده می کردن، غافل از اینکه این کارشون چه ضربه ای بر طبیعت رویش این گلهای زیبا می زنه ...هوا در دل این گرما حسابی خنک بود، با کمبود لباس مواجه شدیم، دیگه ...

چندماهی میشه که مامان اینطور نماز می خونه... این خنده هاته که من و می کشه اینجا میدونی داری اشتباه می کنی الکی اینطوری می خندی   ...